Mannen kookworkshop van Miljuschka

Als je het mij vraagt, heb je nooit alles geleerd als het op koken aankomt. Ik blijf graag nieuwe dingen ontdekken en hoe kun je dit beter doen dan door een workshop. Ik houd dus altijd in de gaten of er een leuke workshop is. Deze keer kwam ik de mannenworkshop tegen die gegeven werd door Miljuschka Witzenhausen.

 

Miljuschka staat natuurlijk bekend om haar cheesecake, maar deze workshop stond in het teken van mannen. Bij mannenworkshops denk ik zelf meteen aan vlees, een hoop vlees. Ideaal voor deze vleesliefhebster. Daarnaast was de workshop redelijk dichtbij, dus heb ik me meteen ingeschreven samen met mijn moeder.

 

De workshop werd gegeven in het Miele experience centrum in Vianen. Veel verwachtingen had ik niet, maar ik hoopte dat we met een kleine groep zouden koken. Aangekomen bij Miele bleek dit helaas niet het geval. Ongeveer een man of 80 zat te wachten om te beginnen aan de workshop. Kleine tegenvaller, maar dat wil niet zeggen dat ik niets nieuws ga leren.

 

Eenmaal aangekomen in de workshop ruimte maakte we kennis met Miljuschka en de andere koks. Mijn eerste gedachten toen ik Miljuschka zag was, wauw, die is veel kleiner dan ze op tv en sociale media lijkt. In het midden van de ruimte stond een rond kookeiland waar Miljuschka ging koken. Ze begon met het doorlopen van alle stappen van de 4 gerechten die gemaakt worden tijdens de avond. De volgende gerechten stonden op het menu:

- Amuse: Oester steak tartaar met zilte groenten

- Voorgerecht:  Corvina tom yam vadouvan

- Hoofdgerecht: Bavette, peen, pastinaak, ratte aardappel en rode wijn.

- Nagerecht: Whisky chocolade honing & rozijnen.

Alle stappen van de bereiding werden uitgelegd en daarna mochten we zelf aan de slag gaan.

We moesten in 4-tallen aan één kookeiland werken. Mijn moeder en ik kwamen terecht bij Chantal & Robbert. We moesten de taken verdelen, maar voor mij was het natuurlijk belangrijk om te weten wat ik met mijn coeliakie wel en niet mag hebben. Het toetje klonk door de brownie niet glutenvrij dus die ging ik sowieso niet doen. Opzoek dus naar een kok die mij kon vertellen wat ik wel en niet mocht. Op de een of andere manier wist ik precies de juiste persoon te vinden. Deze kok wist precies hoe het zat, nam het zekere voor het onzekere en kwam per gang alles met me doornemen.

Mijn moeder en ik besloten de eerste 2 gangen te doen en Chantal en Robbert de laatste 2 gangen. Het maken van de gangen was eigenlijk heel makkelijk. Het grote voorwerk was al gedaan. Eigenlijk kwam het er vooral op neer dat wij moesten snijden en alles bij elkaar gooien. Als hobby kok vond ik dit natuurlijk erg jammer, maar dat wil niet zeggen dat ik niets geleerd heb. Tijdens de workshop heb ik de volgende dingen geleerd:

- Openen van een oester: absoluut niet moeilijk, maar ik had het nog nooit gedaan. Je moet goed opletten dat je het met beleid doet, iets wat voor mij soms erg lastig is.

- informatie over droog pekelen van vis en deze daarna branden: zodra je de ‘regels’ rond pekelen (nat/droog) is dit een mooie manier om meer smaak aan je vis toe te voegen.

- Honeycomb maken: ik zag dit altijd bij MasterChef Australië en was erg benieuwd hoe dit moest aangezien het best vaak mis ging. Eigenlijk is het enorm makkelijk om te maken, je hoeft enkel de ingrediënten bij elkaar te doen en de rest gebeurd van zelf met een beetje geduld.

De eerste 2 gangen werden gemaakt om daarna lekker te beginnen met eten. Zowel tijdens het koken als tijdens het eten was er wijn en bier in overvloed, wat het altijd net iets leuker maakt. DE amuse was zoals een amuse moet zijn; hap slik weg, maar wel een lekkere smaak die achterblijft in je mond. Tijdens het eten maakte we kennis met onze buurkoks. Ons kookeiland zat vast aan nog een kookeiland waar 4 koks stonden te koken en met 8 in totaal zaten we gezellig aan tafel. Iets wat niet altijd uit te leggen is, maar zet Brabanders en Limburgers met eten en drank aan tafel en je hebt een en al plezier. De vis van het voorgerecht was voor mij nog een onbekende vis, maar deze was super lekker. Wat de crème moest zijn waar de vis op lag, was bij ons iets meer een papje, maar dat maakte het niet minder lekker.

 

Na het voorgerecht gingen we terug de keuken in en was het tijd om te beginnen aan het vlees. Tijdens het maken van het vlees kwam Miljuschka even bij ons staan om te kletsen. Het gesprek was vooral gericht op de samenwerking die ze heeft met weightwatchers, voor mijn medekoks erg interessant, maar voor iemand als ik niet. Mijn blog heet niet voor niets GENIETEN zonder gluten. Het gaat er mij vooral om dat ik zorgeloos geniet van eten en het gezonde aspect volgt daarna wel een keer. Ik richtte me dus al redelijk snel op het vlees dat Robbert aan het bereiden was en het opwarmen van de glutenvrije jus die speciaal voor mij geregeld was. Naast het vlees zaten er ook verschillende soorten groenten bij. De pastinaak was voor mij nog een onbekende groenten, maar door de manier waarop wij ze hadden klaar gemaakt heerlijk.

 

Na het hoofdgerecht was er even de tijd om op de foto te gaan met Miljuschka voordat we aan de slag gingen met het toetje. Het toetje was door de brownie niet glutenvrij was, stond er voor mij een heerlijk bord voor mij klaar waar alleen de chocola en honeycomb nog aan toegevoegd moest worden. Eenmaal terug aan tafel kwam het grote moment; hoe smaakt zo’n honeycomb nou eigenlijk? Het ziet er op masterchef Australië altijd uit als iets wat je echt moet eten, maar vind ik dat ook zo? Het antwoord daarop is een dikke vette nee. Het is echt mega zoet en plakkerig. Persoonlijk houd ik hier absoluut niet van, maar dat wil niet zeggen dat een ander het niet lekker vindt.

 

Toen het toetje op was, bleven we nog gezellig met elkaar na praten over de workshop, wat we er van vonden, wat we hadden verwacht en wat we graag anders hadden gezien. Eigenlijk iedereen had hetzelfde antwoord; het was erg jammer dat de groep zo groot was, de gerechten waren voor een groot deel al voorbereid en je kon weinig spreken met/leren van Miljuschka. Dit wil niet zeggen dat het geen leuke avond was. Mijn moeder en ik gingen beide naar huis met een voldaan gevoel, het was een super gezellige avond. Het voldeed alleen niet geheel aan de verwachtingen, maar we hebben zeker enorm Genoten zonder Gluten.