Mijn ervaringen

Aangezien al ruim 20 jaar de diagnose coeliakie bij mij is vastgesteld heb ik al veel ervaringen met deze intolerantie. In al deze jaren heb ik een hoop meegemaakt, niet altijd was ik even blij met al het gedoe dat erbij kwam kijken. Altijd weer je verhaal doen, je eigen eten overal mee naar toe nemen en altijd weer kijken wat er allemaal in een gerecht zit aan ingrediënten.

 

Op het moment dat de diagnose coeliakie werd vast gesteld was ik te jong om te begrijpen wat het inhield. Ik moest anders gaan eten, maar had opeeens veel meer energie, was hele dagen vrolijk, rende van hot naar her, zat dagelijks onder nieuwe blauwe plekken en genoot intens van al het eten dat ik kreeg. Mijn ouders gingen van 1 energievolle dochter naar 2 energievolle dochters. Of ze daar elke dag blij mee waren? Waarschijnlijk niet, genoeg dagen hebben ze mij acher het behang wilen plakken, maar wel waren ze elke dag blij dat ik van een altijd vermoeid klein meisje was veranderd in een rond rennende gek.

Als tiener heb ik me niet altijd goed aan mijn dieet gehouden. Het was soms lastig als er niets in huis was, maar wel een koekje wat ik niet mocht. Tijdens mijn studententijd heb ik de eerste 2 jaar moeten reizen naar eindhoven en een half jaar naar Maastricht. Vooral tijdens het reizen was het heel lastig om goed te blijven eten. Al mijn eten was al op en ik had nog honger. Even snel iets halen was dan iets goedkoops wat ik eigenlijk niet mocht. Dit eindigde met een week lang vermoeid zijn en vooral mijn lippen en de binnenkant van mijn mond gingen altijd kapot als ik iets at wat ik niet mocht. Ik had uiteindelijk alleen mezelf ermee, maar vaak had ik geen zin om het hele verhaal weer te moeten vertellen. Gelukkig ben ik gaan in zien dat het hartstikke stom is om te kiezen voor gescheurde lippen in plaats van het verhaal uit te leggen.

 

Helaas merk ik steeds vaker dat alle producten steeds van ingredienten wisselt. Dit houdt dus in elke keer als ik iets koop, kijk ik op de achterkant van de verpakking of er geen nieuwe ingredienten zijn toegevoegd. Dit kan per merk verschillen; zo moet ik de filet american van de Aldi laten staan, maar die van de Jumbo kan ik op het moment eten. Het enige jammere is dat ik nooit weet hoe lang het zal duren tot er weer een ingredient wordt veranderd in een graanbevat ingredient. Om deze reden maak ik steeds meer dingen zelf, zoals iets simpels als een tonijnsalade. Naast dat het verser is, is het vaak nog goedkoper dan het kant en klaar te kopen in de winkel. Een win-win situatie dus.

 

Er komen steeds meer mensen die geloven dat een glutenvrij dieet een gezondere levensstijl. Laten we dit maar meteen uit de wereld helpen; in glutenvrije artikelen als brood en koekjes zit ontzettend veel zout. Deze mensen hebben niet door dat zij het soms ' verpesten' voor mensen met coeliakie. Restaurants gaan je minder serieus nemen als je vraagt of een gerecht gluten bevat. Ik heb het vaak zat meegemaakt dat iemand om glutenvrij brood vraagt bij het eten, maar daarna aan de bar zonder enige moeite een halve liter bier naar achter gooit. Dit soort situaties zorgen ervoor dat er minder begrip is voor de mensen die het voor hun gezondheid nodig hebben om glutenvrij te eten.

 

Veel mensen in mijn omgeving 'vergeten' wel eens dat ik sommige dingen niet mag eten. Wanneer ik ze er dan op wijs, voelen ze zich zeer schuldig. Iets wat totaal niet nodig is, maar toch vaak gebeurd. Heb jij iemand met een gluten intolerantie in je omgeving en weet je niet goed waar je op moet letten? Lees dan mijn blog met tips!